Corre o 1517, nunha escura invernía, desafiando a nevarada, un viaxeiro chega ao mosteiro de Oseira, no corazón da serra. CArrexa consigo unha misteriosa bagaxe, a fonda tristeza do seu espírito mancado e, sobre todo, a ansia por coñecer a razón da insólita desventura que agocha. Aos poucos, paseniño, a monotonía tépeda da pedra e a rutina dos ritmos monacais irán minando a a súa afouteza #literaturagalega
Gústame
Comentar
Compartir
